close
CELEBRITIESPEOPLE

Γιάννης Ξανθόπουλος: «Εφόσον έχω διαλέξει αυτό το δρόμο, χρειάζονται θυσίες»




Ο νεαρός και πολύ ταλαντούχος νικητής του Rising Star, Γιάννης Ξανθόπουλος παραχώρησε μία ενδιαφέρουσα και αποκαλυπτική συνέντευξη στο Down Town Κύπρου. Μεταξύ άλλων αναφέρθηκε στην προσωπική του ζωή, την οικογένειά του αλλά και τα πλάνα του για το μέλλον. Διαβάστε περισσότερα παρακάτω:

Έχεις σκεφτεί ότι ίσως, λόγω της καριέρας που ανοίγεται μπροστά σου, να στερηθείς κάποια πράγματα που άλλοι συνομήλικοί σου, έφηβοι, να απολαμβάνουν;

Εφόσον έχω διαλέξει αυτό τον δρόμο, χρειάζονται θυσίες. Όμως, δεν με χαλάει κάτι, γιατί αυτή είναι η δουλειά που μ’ αρέσει να κάνω. Αυτή με γεμίζει σε όλα. Όταν έχω το τραγούδι, δεν θέλω κάτι άλλο.

 Ανυπομονείς να μεγαλώσεις;

Θα ‘θελα να μεγαλώσω λίγο ακόμα. Να μπορώ να κάνω κάποια πράγματα πιο ελεύθερα. Δεν ακούει ξένη μουσική, δεν λέει ξένα τραγούδια – η ψυχή του, μου εξηγεί, μιλάει μόνο ελληνικά «αυτά με εκφράζουν, μ’ αυτά σπαρταράει η καρδιά μου. Γι’ αυτό και μου αρέσει τόσο πολύ το πρώτο μου τραγούδι, το “Εδώ που φτάσαμε”». Επίσης του αρέσουν οι στιγμές της σιωπής του, ό,τι κάποιοι άλλοι ίσως να ονόμαζαν «μοναξιά» – όταν κάθεται με μια κιθάρα στον δρόμο και σκέφτεται στίχους ή μελωδίες πλάθοντας ένα μέλλον που μόνο ευοίωνο μπορεί να είναι. «Είμαι πολύ ευτυχισμένος όταν το κάνω αυτό!», παραδέχεται.
Κάποιοι μας κοιτάνε περίεργα. Σκέφτομαι πώς είναι για τον ίδιο όταν του ζητάνε αυτόγραφα – γιατί του ζητάνε! «Είναι λίγο άβολο αυτό», λέει. «Είναι, όμως, μέρος της δουλειάς μας – και θέλω να ‘μαι λαϊκός τραγουδιστής και κοντά στον κόσμο. Γιατί είμαι λαϊκό παιδί!». Τόσος συνειδητοποιημένος, λοιπόν; Τόσο ώριμος; «Νομίζω πως η ωριμότητα πηγάζει από μέσα μας. Δεν έχει να κάνει με τις ηλικίες. Είναι ο τρόπος που μεγαλώνεις – τι βάσεις έχεις από την οικογένειά σου, τι σου ‘χουν μάθει, τι αναφορές έχεις από τους γονείς σου. Ευτύχησα να ζω με δυο σπουδαίους ανθρώπους που μου έμαθαν, σχεδόν από τότε που γεννήθηκα, να έχω χαρά με ό,τι διαθέτω και πως τίποτα δεν κερδίζεται χωρίς κόπο. Το “όχι” τους ήταν ένα “όχι” που είχε λόγους για να ειπωθεί. Μπορεί μικρότερος να μη μου άρεσε, να ήθελα να μου κάνουν όλα τα χατίρια, αλλά μόνο έτσι κατάφερα να εκτιμώ όλα όσα μου έρχονταν στη ζωή αργότερα ως δώρα. Άλλωστε, και οι ίδιοι, πρόσφυγες από το Καζακστάν που ήρθαν στην Ελλάδα, αγωνίστηκαν πολύ για να μη λείψει τίποτα από εμένα και τ’ αδέλφια μου. Ναι, ποτέ δεν στερήθηκα κάτι, αλλά και ποτέ δεν είχα τα πάντα. Οι γονείς μου είναι άνθρωποι του μεροκάματου που πάλεψαν και παλεύουν για ένα καλύτερο αύριο για τα παιδιά τους. Όταν καταλαβαίνω πόσο με καμαρώνουν και τους βλέπω να συγκινούνται, εγώ συγκινούμαι διπλά. Χαίρονται με μένα λες και το κάνουν οι ίδιοι».

Πηγή: Down Town της Κύπρου

 




Tags : γιαννης ξανθοπουλοςσυνέντευξη
Close